زیارت با معرفت

 

يا انيس من لا انيس له

زيارت زماني به معناي واقعي با معرفت انجام ميشه كه زاير  ادابي رو قبل از زيارت و بعد از اون به جا بياره بعضي از اين اداب ظاهري هستند و با عمل محقق ميشن و بعضي باطني هستند و مربوط به نيت زاير ميشه !

نيت و انگيزه زاير در زيارت خيلي مهمه  و انگيزه هاي زيادي براي زيارت وجود داره از جمله :

رفع حاجت دنيوي ، شفاي بيماريهاي جسمي ، كسب علم و معرفت، عرض ارادت و محبت ، عده اي هم براي يادگرفتن راه و رسم بندگي زيارت مي كنند، اما كساني هم هستند كه امام رو زيارت مي كنن تا نور وجود امام رو ببين و با اين نور متحد بشن و خودشون رو به امام بسپرن و در وجودش ذوب بشن !


"
براي برخي ديگر از ولايت مداران درياي اطاعت، انگيزه زيارت ديدن نور وجود امام و بلكه اتحاد پيداكردن با نور امام و فاني گشتن در وجود او است. آنان نيامده اند كه براي خود چيزي بطلبند، بلكه آمده اند كه بر نگردند و خود را و روح خود را براي امام هديه آورده اند.
سفر آنان هجرت از بيت نفس الي الله و الي رسوله مي باشد. آنان آمده اند از نفسانيت و خودبيني برهند و ذوب گردند و جز امام را نخواهند و جز نور امام نبينند. آنان فقط خواهان عشق امام و تجلي اراده امام هستند. هدف، انگيزه، درد، همّ، غم، دعا، حزن، شادي و همه هستي آنان، خواسته هاي امام است. ديگر زيارت كلمه اي نيست كه گنجايش بيان اين وصال را داشته باشد. عارف واقعي، اتحاد وجودي و نوري با امام پيدا مي كند و دائم الحضور مي گردد؛ هر جا باشد امام پيش اوست و او پيش امام است. او هر كاري مي كند كار او نيز، كار امام است. اراده، حرف، راهنمايي، آثار و بركات، غم و غصه او، همه و همه در حقيقت منسوب به امام است؛ همان گونه كه همه حركات و گفتار امام عليه السلام منسوب به خداست.
اين زائران براي خود حاجت نمي خواهند. اين زائران خود باب الحوائج مي گردند و باب امام مي شوند و گاه خود امام، براي معرفي مقام او، مردم را عملاً يا قولاً به سراغ او مي فرستد و امام، حاجت ها را به دست او مي دهد. هدف اين عارف از زيارت امام، طلب حاجت نيست؛ بلكه او خود امام را مي خواهد ."

حالا فكر كن ما كه براي زيارت ميريم كدوم حاجت مد نظرمونه ، براي چي ميريم ؟  جزو كدوم دسته هستيم ؟

 


امام صادق(ع) : خدا.وند هيچ عملي را بدون معرفت پذيرا نمي باشد .

وقتي درك عظمت مزور صورت گيرد و شرافت مزار او آشكار شود و ارزش روي آوردن به او هويدا گردد ، اهميت و قدر زيارت خودنمايي ميكند . به اين ترتيب زائر با معرفت ، با فراهم نمودن ديگر مقدمات قبولي زيارت به پذيرش آن و بهره برداري از ان اميد مي يابد . پس از اين است كه زائر ، رخصت حضور يافتن در نزد امام را لطف و فضل الهي مي شمرد ، در پي آن نعمت بودن زيارت را در مي يابد و سپس با قلب و زبان و عمل به شكر اين نعمت اقدام ميكند .
 


زيارت در آينه وحي :

قبل از آن كه بدانيم نزد كه ميرويم و در برابر چه عظمتي قصد زانو زدن داريم بايد در برابر اين پرسش قدري تامل كرد كه پا به كجا ميگذاريم ؟!

زيارتگاه مكاني است مقدس و متبرك كه به واسطه حضور بدن شريف معصوم در آن ، اعتبار و عزت مي يابد .

خداوند در سوره نور ميفرمايد :

" در خانه هايي كه خداوند اجازه داده است كه عالي مقام باشند و در آنها نام او ياد شود ، صبحگاهان و شبانگاه در آنها كساني او را تسبيح

ميكنند كه هيچ خريد و تجارتي از ياد پروردگار و به پاداشتن نماز و زكات بازشان نميدارد .مي هراسند از روزي كه دلها و ديدگان در آن دگرگون مي شوند .

امام باقر(ع) در معرفي اين مكانهاي شريف مي فرمايد : " آنها خانه هاي پيامبران است و خانه علي در زمره آن هاست ."

 

وقتي درباره معني ايه شريفه از پيامبر اكرم (ص) پرسيده شد : اين خانه ها كدامند ؟ ايشان ميفرمايند : خانه هاي پيامبران. سپس در پاسخ به ابوبكر كه مي پرسد : " آيا خانه هاي علي و فاطمه نيز از آن هاست؟ " بيان ميدارن ؟: آري از برترين هاي آنها .

امام صادق(ع) خانه هاي بزرگ داشته شده را اين گونه معرفي ميكند : آن  خانه هاي پيامبر اكرم(ص) است و امام رضا(ع) از آنها چنين ياد ميكنند : اين خانه ها ، خانه هاي محمد رسول خدا است و از آن پس خانه هاي علي از جمله آنهاست .

بنابر اعتقاد ناب شيعي ، خانه پيامبر فقط آنجايي نيست كه خود ايشان زندگي مي كرده اند ، وقتي فرزندان معصوم نبي اكرم هر يك جزيي از وجود او باشند ، خانه هاي آنها نيز خانه او خواهد بود . حرم و مرقد هر يك از ائمه معصومين بيتي از  بيوت پيامبر و مصداق  بارز ايه شريفه ميباشد ، چرا كه جگر گوشه پيامبر  را در بر دارد و انوار نبوي از آن ساطع ميشود .

اين حقيقت به زيبايي در زيارت جامعه انعكاس يافته است : خداوند شما را به صورت انواري آفريد و شما را گرداگرد عرش خود قرار داد تا اين كه بر ما به سبب شما منت نهاد و شما را در خانه هايي قرار داد كه خداوند اجازه داده كه عالي مقام باشند و نامش در آنها ياد شود...

 

بحث زيارت در كتاب بحارالانوار :

فاخلع نعليك انك بالواد المقدس طوي...
پا برهنه شو! كه تو در وادي مقدس طوي قدم نهاده اي...

نخستين آيه اي كه مرحوم علامه مجلسي در مبحث زيارت كتاب بحار الانوار ، مطرح نموده ، آيه فوق است . سپس درباره دلالت آيه شريفه مي فرمايد : .... آيه نخست ، اشاره به لزوم اكرام روضه هاي مقدسه دارد و نيز اشاره دارد به پا برهنه شدن در آنها و بلكه نزديك آنها ، خصوصا در طف(كربلاي معلي) و غري(نجف اشرف) ...

و پس از نقل آيه دوم (حجرات/2و3 ) : اي كساني كه ايمان آوره ايد ! صدايتان را بالاتر از صداي پيامبر نبريد و صداي گفتارتان را برابر او آشكار ننماييد - همانند بلند سخن گفتن بعضي هايتان براي بعضي ديگر- چرا كه اين عمل اعمال شما را نابو ميكند در حالي كه نميدانيد . به تحقيق آنان كه صداي خويش را نزد رسول خدا پايين مي آورند ، كساني هستند كه خداوند دل هايشان را به تقوا آزموده و براي آنان بخشايش پروردگار و اجري عظيم است .

درباره آن ميفرمايد : آيه دوم ، بر لزوم پايين اوردن صدا و بلند نكردن آن - در زيارت و غير زيارت- نزد قبر پيامبر دلالت دارد . چنانكه روايت شده حرمت مومنان پس از مرگ ، همانند احترام آنان در زمان حياتشان است و اين حرمت گذاري نزد قبر ساير ائمه نيز لازم است . آن گونه كه در روايات حرمت آنان ماند حرمت پيامبر دانسته شده است . پيداست كه رعايت اين آداب ، حكايتگر معرفت عميق نسبت به مزور است . خشوع بنده وار در مقابل ائمه ، نشان دهنده آن است كه زائر به خاك نشيني خود و والايي مقام سرورانش آگاه شده است و به دنبال آن است كه پابرهنه ميكند و صدايش را از حد نجوا بالاتر نميبرد . يقينا چنان معرفتي - به شرط قبولي زيارت- به بخشايش خدا و اجري عظيم خواهد انجاميد و سعادت زائر را رقم خواهد زد .

يكساني حرمت و ثواب زيارت معصومين ، در زمان حيات و مرگ :

وقتي زائر رو به قبر امام مي ايستد ، گويي به لقاء خود نائل شده است . اميرالمومنين (ع) از قول پيامبر (ص) نقل ميفرمايند كه آن حضرت فرمودند : هر كه مرا بعد از مرگم زيارت كند ، همانند كسي است كه در حال حياتم زيارتم كرده باشد و در روز قيامت ، من گواه و شفيع او خواهم بود .

حسين(ع) شريف تر از بيت الله :

امام صادق(ع) درباره عظمت امام حسين(ع) چنين ميفرمايند : آيا نميداني كه 70 هزار ملك هر روز خانه خدا را  طواف ميكنند تا اين كه در هنگام شب بالا ميروند و گروه ديگر از آنها نازل ميشوند و تا صبح بيت الله را طواف ميكنند؟! و اما امام حسين(ع) نزد خداوند ، گرامي تر وشريفتر از بيت است آنگونه كه در وقت هر نمازي 70 هزار ملك اندوهناك و غبار آلوده بر او فرو مي آيند و تا روز قيامت دوباره نوبت به آنها نميرسد!

باري ، شناخت ويژگي هاي مقام معصوم و معرفت به منزلت بي مانند او نزد خداوند ، براي ما آشكار ميكند كه پا در چه سفر خطيري گذاشته ايم . پيش از زيارت ، در جريان آن و هنگام بازگشت ، مسلماً معرفت ما بر رفتار و ديدگاه و توقعات ما جهت ميدهد . آمادگي و نگراني پيش از ورود به محضر معصوم ، ادب و شرمندگي در هنگام زيارت و در نهايت تاثير مثبت اين زيارت بر ما ، همگي به معرفت صحيح ما از مزور باز ميگردد و شايسته است يك زيارت مقبول اين چنين باشد .

- معرفت به زیارت :


خداوند متعال نه تنها وجود ائمه را مظهر فضل وفیض خود قرار داده و آنان را شالوده دین خود خواسته ، بلکه خانه ها و پس از مرگ ، قبور ایشان را از همه مکانها متمایز ساخته است .

این زیارت است که مصداق بارز روی آوردن و اقبال به پروردگار می باشد . این زیارت است که نماینده معرفت و ارادت به ولی خدا و توجه به اصل و اساس و صاحب دین است .

امام حقوق فراوانی بر گردن ماموم دارد و یکی از انها همین زیارت است . امام رضا(ع)  میفرماید : هر امامی عهدی بر گردن دوستان و شیعیان خود دارد و از مصادیق به اتمام رساندن وفای به عهد و نیگو ادا کردن این حق، زیارت قبرهای آنها است .

زیارت برای دوستداران اهل بیت که درجه معرفتی بالایی دارند حکم یک فریضه را پیدا میکند ، امام صادق در مورد زیارت سیدالشهداء میفرمایند :
اگر کسی در سراسر عمرش حج کند اما زیارت حسین بن علی را وانهد ، حقی از حقوق خدا و رسولش را واگذاشته ، چون حق حسین فریضه ای از جانب خدا و بر هر مسلمانی واجب است

3- معرفت يه آثار زيارت :

بيان اثار زيارت رباي ما به گونه اي تشويق و تحريضمان به زيارت است و ميتواند در ما ايجاد شوق و رغبت كند . شنودن اين ترغيبها اگر در كنار فهم عميق از اين اثار قرار گيرد ، تصديق دامي زائر را درباره فرموده هاي ائمه طاهرين ، در پي خواهد داشت .

                                   برخي از آثار دنيوي زيارت :

* وسعت رزق در اثر زيارت :

امام باقر(ع) فرمودند : شيعيان ما را به زيارت قبر امام حسين(ع) امر كنيد كه آمدن نزد ايشان ، روزي را زياد ميكند .


* طول عمر در اثر زيارت :

 امام صادق(ع) فرمودند : زيارت امام حسين(ع) را رها نكنيد تا خدا به واسطه ي زيارت عمرهاي شما را طولاني ميكند .

در ادامه حديث ميفرمايند : هنگامي كه زيارت او را ترك نموديد خداوند از عمر  روزي شما كم ميگذارد...


* برآورده شدن حاجات در اثر زيارت :

امام صادق(ع) ميفرمايند : هر كس قبر اباعيدالله (ع) را زيارت كند... خداوند در پي قضاي حاجت اوست و حفاظت ميشود در انچه در وطنش به جا نهاده و چيزي از خدا نميطلبد مگر آنكه خداوند به او ميدهد و در آن اجابتش ميكند ، يا زود عطايش ميكند و يا براي او با تاخير به اجابت ميرساند.

حكمتهاي برآورده نشدن برخي از حاجتها :

1-شرط مهم دريافت آثار زيارت ، قبولي زيارت است

2- ممكن است خداوند در عوض برآورده نشدن حاجت از ايشان ، دفع سوء كند

3- گاهي خداوند حاجت برآورده نشده را براي آخرت ذخيره ميكند

4- ممكن است برآوردن خواسته در اثر حاجت خواستن ما، لازمه سوئي داشته مانند قطع رحم و به گناه افتادن ، داشته باشد

 5- زيارت شانيت براوردن حاجات و دريافت آثار را دارد ، به شرط وجود شرايط و فقدان مانع

6- از اجابت هيچ دعايي نميتوان نا اميد بود .

 

 

 .:بازگشت:.